05:55: De wekker, aangesloten op de speakers die de helft van m'n slaapkamer in beslag nemen, gaat af met een door mij geremixte versie van "eye of the tiger". 

Een perfect getimede kickflip en radslag later sta ik gewassen, aangekleed en met twee nunchaku's in elke hand (in totaal acht) in de woonkamer. Ik prop een freestyle training van drie uur in het aantal minuten dat ik nodig heb om een meesterwerk te schrijven.

06:00: Ik duik van het balkon om tijd te besparen. Negen verdiepingen later land ik geruisloos op de parkeerplaats. Ik ren een paar keer heen en weer tussen Zandvoort en Haarlem om de beenspieren los te maken. Geen big deal.

Eenmaal terug in de woonkamer na m'n dagelijkse warming up realiseer ik me dat ik misschien iets te hard van stapel ben gelopen: mijn hartslag ligt rond de 65bpm.  Ik zet thee. Met m'n nunchaku. In iedere zin van het woord*

Even tot rust komen. Ik plof neer in mijn stoel, gemaakt van het schuimrubber van alle safety-nunchaku's die ik afgelopen week heb versleten, bij elkaar gehouden door de wanhoop van mijn tegenstanders in lijm-vorm.
De zon komt op achter de duinen en schijnt irritant in m'n oog. Ik geef de brandende bal dezelfde blik die ik mijn leerlingen geef als ze het wagen om door me heen te praten... en hij dimt. 

08:05: Genietend van de verse nunchaku-thee, beantwoord ik telepathisch een paar duizend emails van enorme schare fans, die zich allemaal afvragen hoe ik ooit zo'n verschrikkelijk goede nunchaku-ka ben geworden. Mijn antwoord is telkens hetzelfde: "Ik zou het je kunnen vertellen, maar dan zou ik je moeten vermoorden, en dat zou me verdomd weinig moeite kosten, namelijk geen enkele."

10:00: De echte wekker gaat af. Had ik maar wilskracht. In  een serie deprimerende bewegingen kreun ik richting de rand van het matras. Het kost me een kwartier om de chronische nekpijn waar ik al drie jaar achtereen mee opsta weg te masseren.

10:30: Met hersenen die op 1% van hun normale vermogen werken, probeer ik de droom van afgelopen nacht te reproduceren. Weinig succes. Wat is die walgelijke smaak in m'n mond? Ben ik vergeten mijn tanden te poetsen voor het slapen gaan? Onderweg naar de woonkamer struikel ik bijna over een nunchaku. Ik geef er een schop tegen en breek spontaan iedere belofte die ik aan mezelf heb gedaan om vandaag te gaan trainen. Nog in pyjama laat ik me vallen in een eetkamerstoel die kraakt onder mijn dagelijks toenemende gewicht.  
Een blik in m'n agenda vertelt me dat er aanstaande zaterdag de tweede bijeenkomst van de door de S.N.N. georganiseerde lerarenopleiding plaatsvindt. 

"Mooi." denk ik, m'n nek nog eens goed krakend: "Dan heb ik tenminste weer iets zinnigs om over de schrijven." 

Kasper van Heerden. 

Reageren? Stuur een mailtje naar nunchakuhaarlem@gmail.com

*Mijn nunchaku is, door jarenlang intensief gebruik geimpregneerd met vrijwel iedere stof die mijn lichaam rijk is. Even in het hete water en je hebt een prima kop thee. De rest is puur vaardigheid.