Zoals waarschijnlijk velen van jullie train ik mijn vaardigheden met de nunchaku voor het grootste gedeelte van de tijd in mijn woonkamer. Tegenwoordig richt ik me vooral op de freestyle, een aspect van de sport dat ik tot een paar maanden geleden bijna geheel verwaarloosd heb. Overigens moet ik zeggen dat ik, sinds ik les geef, überhaupt weinig aandacht mijn eigen kunnen heb besteed.

Het gaat lekker. Ik heb een paar kleine moves waarvan ik min of meer zeker ben dat ze origineel zijn (of dat een goed ding is, is een tweede) en mijn linkerhand is al een stuk bruikbaarder dan een paar weken terug. Ik had alleen gewild dat ik eerder met links was gaan trainen, want die hand is vreselijk zwak vergeleken met z'n broertje. 

Tip voor alle jonge nunchaku-ka's: geef beide handen evenveel aandacht. Bedank me later maar.

Ik haal inspiratie uit die prachtig gemonteerde films van Joris van den Berg en andere grote namen die jullie allemaal kennen. Daarnaast is youtube natuurlijk een uitstekende bron. Iedere dag filmen nunchaku-enthousiastelingen zich met een webcam in hun achtertuin of slaapkamer en laten zien wat ze kunnen. Het niveau varieert van ongelofelijk hoog toch lachwekkend laag, maar ook dat laatste is natuurlijk leerzaam.
Het leukste zijn de "tutorials": video's die leerzaam zijn bedoeld. Vaak (lang niet altijd) gaat het om mensen die zichzelf  "master" noemen en vervolgens uitleg geven over technieken die ze zelf nauwelijks beheersen.
Wacht eens! Ik realiseer me een seconde geleden dat ikzelf ook best in die categorie pas. Vorige week stond ik mijn leerlingen nog freestyle moves te leren die ik net de week daarvoor min of meer onder de knie heb gekregen. Hypocrisie troef. 

Hoe dan ook, mijn vooruitgang is goed zichtbaar, en dat is prettig. Het zou vervelend zijn als ik op mijn leeftijd al zou vastroesten. Niet dus: iedere dag ontdek ik dat ik meer kan dan ik dacht, vooral met dubbele nunchaku's.
Mijn vriendin is blij met me: ondanks dat ik al aardig wat beter ben geworden sinds ik freestyle ben gaan oefenen, laat ik m'n nunchaku's meer dan regelmatig vallen. Op een vloer van laminaat geeft dat een lawaai dat niet bepaald welkom is op een rustig avondje met een boek of film. 

Ik ben begonnen met het vergroten van mijn capaciteiten omdat ik, als alles meezit, in januari een nieuwe groep start in Haarlem. De goede mensen van de volksuniversiteit hebben besloten dat ik van een van hun zalen mag gebruiken. Ze willen zelfs voor me adverteren. Als je in Haarlem woont is de kans groot dat je binnenkort een huis-aan-huis foldertje op de mat krijgt, met daarin een klein stukje over de sport en het aanbod om een gratis proefles bij te wonen (specifieke informatie volgt).

De oude groep in Haarlem blijft natuurlijk gewoon bestaan. Wie weet organiseren we over een jaartje het eerste jaarlijkse toernooi voor clubs uit de omgeving. Dan mogen die jongens uit Beverwijk en Hillegom natuurlijk ook komen. Lachen lijkt me dat.

Ik zorg voor limonade als jullie de broodjes meenemen.

Kasper van Heerden. 

Reageren? Stuur een mailtje naar nunchakuhaarlem@gmail.com