NABESCHOUWING FINALE -1,85, DOOR HUUB KOLKMAN EN BEN DOFFERHOF
Nabeschouwing finale -1,85, door Huub Kolkman en Ben Dofferhof
Door Bernard op Thursday 05 November 2009.
Voor de finale:
Straks komen jullie tegen elkaar uit in de finale. Hoe zijn jullie tot deze finale gekomen?
Huub:Er waren maar vijf tegenstanders dit jaar.
Ben: Klopt. Het was wel duidelijk een kleiner aantal dan waar wij de afgelopen jaren gewend aan zijn geraakt.
Huub: Normaal gesproken is het veel zwaarder, vooral omdat Joris en Mario in de +1,85 meededen werd het voor ons een heel stuk lichter.
Ben: Inderdaad erg jammer dat ze niet met ons meededen.
Huub: Ik hoop dan ook echt dat ze de volgende keer weer bij ons in de poule zitten.
Ben: Daar sluit ik mij helemaal bij aan.
Huub: Als ze bij ons weer in poule zitten biedt dat voor ons wat meer uitdaging. Dat is wel het mooiste. Natuurlijk, tegen die jongens kijk je altijd op. Het is dan ook het leukst als je tegenover die twee komt te staan.
Ben: Dat was voor mij ook een reden om in de A-klasse te gaan meedoen. Dan mag je tegen die jongens mag vechten. Hoe meer tegenstand, hoe beter!
Huub: Inderdaad, maar er zijn genoeg B-vechters die zo in de A-klasse zouden kunnen meedoen. Als je sommige van die jongens ziet draaien, denk je: die doet voor geen A-klasser onder. Als die naar de A-klasse zouden komen hebben ze misschien wel wat tijd nodig, maar kunnen zeker in de komende jaren prijzen gaan pakken. Die zouden het ons (en ook jongens zoals Joris en Mario) het flink lastig kunnen maken.
De wedstrijden die je hebt gedraaid hebt. Hoe ging dat? Vonden jullie het makkelijker omdat Joris en Mario er niet bij waren?
Huub: Ja het ging wel makkelijker, maar je moet wel altijd op je hoede blijven. Het is bij iedere tegenstander belangrijk dat je niet verzwakt. Voor je het weet sta je ineens tegen een achterstand aan te kijken. Het is dus belangrijk dat je scherp blijft. Je moet nooit je tegenstander onderschatten en altijd alles uit de kast halen.
Ben: Het viel mij nogal mee, moet ik eerlijk zeggen. Het was goed te doen. Mijn tegenstanders van vandaag kunnen zich duidelijk nog ontwikkelen en ze kunnen het ons later nog wel moeilijk gaan maken. Aan Huub heb ik echt wel een goede tegenstander, maar ook Lloyd kloosterman (Pijnacker), moet je zeker niet onderschatten.
Ik vind het vooral leuk dat er mensen uit andere landen meedoen.
Huub: Ja daar ben ik het mee eens. Ik moet zeggen dat de Duitsers en de Belgen zich steeds meer laten gelden. Ze draaien steeds beter. Het niveau van onze buitenlandse tegenstanders is inmiddels behoorlijk gestegen. Dat vind ik echt gaaf. Het is ook beter voor de sport, denk ik.
Na de finale.
Huub: Mij was het niet helemaal duidelijk dat het de finale al was.
Ben: Dito, ik dacht eigenlijk dat de finale nog moest gaan komen.
Huub: Ik was me er wel bewust van dat het een belangrijke wedstrijd was. Op het afgelopen EK was Ben echt de sterkste en won toen ook terecht. Daarom besloot ik echt alles uit de kast te trekken. De eerste minuut waren we elkaar aan het aftasten. Ik scoorde als eerst, maar voor ik er erg in had stond het twee twee.
Ben: Toen gebeurde er iets waar ik mij een beetje aan ergerde! Jij had geen twee overpakkingen maar kreeg wel je score.
Huub: Inderdaad dat vond jij!
Ben: Ja ik heb het net nog terug gezien op beeld
Huub: O staat de wedstrijd op beeld!? Die zou ik weleens terug willen bekijken!
Ben: Verder heb ik er niets tegen in te brengen. De rest van de wedstrijd was Huub veruit de betere vechter.
Heb jij, Ben, de indruk dat je na die onterechte punt van Huub de wedstrijd uit handen bent gaan geven?
Ben: Nee, op dat moment zit je er nog steeds zo in. Je weet dat je gevoel niet altijd klopt (soms ook wel trouwens). Het is een klein beetje geven en nemen. Ik had vooral vorig jaar veel kaatsen en dacht ik dat het als een score zou tellen. Daarna kijk je de beelden terug en dan denk je: nee, dat waren inderdaad gewoon kaatsen. Ik liet me hier vandaag niet gek door maken. Huub was gewoon verreweg de betere nunchaku-ka. (Dit keer!)
Huub: Ik moet overigens wel zeggen dat je het netjes doet!
Ben: Dank je wel, Deze keer had ik niet zoveel getraind, de volgende keer ga ik toch weer zwaar aan de bak!
Hadden jullie verwacht dat jullie in de finale zouden komen?
Huub: Toen ik hoorde dat Joris en Mario allebei niet bij ons meededen, wist ik dat ik meer kans zou hebben te gaan winnen. Maar ook als ze meededen had ik denk ik wel een kans. Die jongens zijn goed, maar niet onverslaanbaar.
Mijn eigen niveau stijgt constant. Een paar jaar geleden werd ik nog met 6-0 ingemaakt, later met een paar puntjes en de laatste keer was het heel spannend tussen Joris en mij. Hij had net gewonnen. Het is echt wel te doen, maar het is lastig. Iedereen heeft weleens een slechte dag.
Ben: Ik denk dat als Huub vandaag tegen Joris of Mario had moeten vechten, hij een hele grote kans had gemaakt om te winnen. Hij was héél scherp.
Als de keuze van de jongens is om blijvend is de +1,85 te gaan draaien. Gaan jullie dan ook naar de +1,85 A?
Huub: Zeker, helemal als je zo’n lange periode achter de rug waarbij je met 6-0 werd ingemaakt. Je gaat stapje voor stapje vooruit. Op de trainingen ben doe je juist zo je best omdat je tegen Joris en of Mario wil presteren. Als die jongens dan ineens weg gaan, is dat gewoon zonde!
Ben: Mee eens.
Is er sprake van dat het ‘koningsnummer’ vandaag is verschoven naar de +1,85?
Beide: Helemaal mee eens.
Huub: Het nivo in de – 1,85 is nog steeds hoog, daar niet van. Maar Joris en Mario “ “horen” daar gewoon niet. Zij vormen de elite binnen onze poule en daar wil je gewoon mee meten.
Proberen jullie Joris’ en Mario’s stijl tijdens te training over te nemen?
Beide: Nee, we houden ons echt aan ons spel. We hebben allebei een steevast vertrouwen in onze manier van vechten.
Huub: Je wordt zelf iedere keer beter, het is niet dat je je opeens presteert. Maar het is mooi wanneer je groeit, je een tegenstander die al jaren aan de top staat het gevaarlijker kan maken. Dan merk je gewoon dat je steeds verder ontwikkelt: dat je een betere nunchaku-ka wordt. Dat is de essentie van de sport.
Ben: Bovendien zijn er nog genoeg mensen binnen mijn sportschool die een uitdaging voor mij vormen. Zoals Vincent vd water en andere. Het is een uitdaging op zich om hen te verslaan.
Tekst: B.R/K.v.H
Tekst: B.R/K.v.H